De rode draad

en de vrouw schrijft haar verhaal
op het doek van pijnlijk treffen
waar ze als moeilijk bij haar komt
vlug haar tranen mee weet te drogen

de sporen die ze achterlaat
worden kleine scheurtjes van verdriet
ze klemmen zich angstvallig vast
aan de geweven draden van de zekerheid
steeds meer letsels blijven plakken
ieder met zijn eigen wonde
ze spreken met de taal van verder gaan
en zien hoe krabben het ergste leed bedekken
maar soms begint eentje te bloeden
een rode draad loopt door het verhaal

nieuwe spinsels nestelen zich in het stof
het wordt een wirwar van gesponnen miserie
een rode draad die steeds verder kleurt

Cuypers Mich